Adjuwant Capecitabine na raka piersi

Masuda i in. (Wydanie czerwca) przedstawia wyniki badania Capecitabine dla szczątkowego raka jako próby leczenia uzupełniającego (CREATE-X). Autorzy konkludują, że stosowanie kapecytabiny u pacjentów, u których występujący po chemioterapii neoadiuwantowej nowotwór sutka z ludzkim naskórkowym czynnikiem wzrostu 2 (HER2) nie powoduje choroby, przeżycie całkowite i przeżycie jest związane z oczekiwanymi efektami toksycznymi. Ta próba dostarcza dowodów zmieniających praktykę, głównie dla kobiet z potrójną negatywną chorobą. Jednak wartość kapecytabiny u pacjentów z chorobą hormonozależną pozostaje niepewna. Raki z receptorem hormonalnym, które występują u około 70% pacjentów z chorobą resztkową, mniej reagują na chemioterapię niż nowotwory z niedoborem receptorów hormonalnych.
Test Tłumienia Jawności (SOFT) oraz badania Tamoxifen i Exemestane (TEXT) wykazały, że pacjenci przed menopauzą z rakiem piersi z receptorem hormonalnym, którzy pozostali przed menopauzą po otrzymaniu chemioterapii, stanowili podgrupę szczególnie wysokiego ryzyka pacjentów, którzy skorzystali z terapii endokrynologicznej z supresją jajników plus tamoksyfenem lub inhibitorem aromatazy .4,5 Kobiety w okresie przedmenopauzalnym, które otrzymywały uzupełniającą terapię endokrynną stanowiły 41% pacjentów w badaniu CREATE-X. Analizę podgrup przeprowadzono zgodnie z zastosowaniem terapii hormonalnej, ale nie określono rodzaju terapii.
Kapecytabina mogła przynieść korzyści pacjentom przed menopauzą z chorobą hormonozależną od receptorów poprzez zwiększenie częstości menopauzy wywołanej chemioterapią. Jeśli stosowanie supresji jajników było częstsze w grupie placebo niż w grupie kapecytabiny, mogło to zrekompensować zaobserwowaną korzyść kapecytabiny. Czy stosowanie endokrynologii w połączeniu z tłumieniem jajników było dobrze rozdzielone pomiędzy podgrupy?
Jose I. Ruades Ninfea, MD
University of Vermont Medical Center, Burlington, VT

Susan Burdette-Radoux, MD
Maimonides Medical Center, Brooklyn, NY
Marie E. Wood, MD
University of Vermont Medical Center, Burlington, VT
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
5 Referencje1. Masuda N, Lee SJ, Ohtani S, i in. Adiuwantowa kapecytabina na raka piersi po przedoperacyjnej chemioterapii. N Engl J Med 2017; 376: 2147-2159
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Cortazar P, Zhang L, Untch M, i in. Patologiczna całkowita odpowiedź i długoterminowe korzyści kliniczne w przypadku raka piersi: analiza zbiorcza CTNeoBC. Lancet 2014; 384: 164-172
Crossref Web of Science Medline
3. Ruady Ninfea JI, Burdette-Radoux S, Sands M, i in. Niskie dawki metronomicznego cyklofosfamidu, metotreksatu (LDCM) i aspiryny u pacjentów z chorobą resztkową po chemioterapii neoadiuwantowej w stadium II-III raka piersi. J Clin Oncol 2016; 34 (15) Suppl: e12040. abstrakcyjny.

4. Francis PA, Regan MM, Fleming GF, et al. Adjuwantowa supresja jajników w premenopauzalnym raku piersi. N Engl J Med 2015; 372: 436-446
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
5. Pagani O, Regan MM, Walley BA, i in. Dodatek eksemestanu z supresją jajników w premenopauzalnym raku piersi. N Engl J Med 2014; 371: 107-118
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Masuda i jego koledzy twierdzą, że terapia uzupełniająca kapecytabiną znacznie przedłuża czas przeżycia wolnego od choroby i całkowite przeżycie u pacjentów, u których wystąpiła potrójnie ujemna rezydualna choroba inwazyjna po standardowej chemioterapii neoadiuwantowej. Jednak nie wykazano znaczących korzyści w podgrupie z dodatnim receptorem hormonu.
Dwa różne podtypy molekularne raka piersi z receptorem hormonalnym, określane mianem Luminal A i Luminal B, są związane z różnym odsetkiem odpowiedzi na chemioterapię. Wykazano, że pacjenci z podtypem B światła mają większą korzyść i lepszą odpowiedź na chemioterapię neoadiuwantową i chemioterapię adiuwantową niż te z podtypem A światła lędźwiowego. Intrygujące byłoby zatem poznanie wyników tego badania z w odniesieniu do przeżycia wolnego od choroby i całkowitego przeżycia zgodnie z podtypami światła A i B.
W próbie sklasyfikowano stan receptorów hormonalnych u pacjentów według oceny patologicznej przed otrzymaniem chemioterapii. U około 30% pacjentów odnotowano niezgodność między stanem hormonu-receptora przed i po chemioterapii neoadiuwantowej.2 Na tej podstawie interesujące byłoby również poznanie stopnia niezgodności między stanem receptora hormonalnego przed i po zabiegu, również jego wpływ na wskaźniki przeżycia wolnego od choroby i ogólne przeżycie.
Mutlu Hizal, MD
Mehmet AN Şendur, MD
Bülent Yalçin, MD
Ankara Yildirim Beyazit University, Ankara, Turcja

Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
2 Referencje1. Ades F, Zardavas D, Bozovic-Spa
[więcej w: stomatolog Warszawa, podologia, Implanty Stomatologiczne ]