Niedoczynność tarczycy spowodowana przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy u bardzo młodych niemowląt cd

Badanie tarczycy z użyciem technetu było normalne. Żadne z rodziców nie miało podwyższonych poziomów przeciwciał przeciwtarczycowych i nie było żadnej znanej choroby autoimmunologicznej tarczycy w rodzinie. Przeciwciała przeciwko receptorowi tyreotropowemu nie wykryto u pacjenta lub któregokolwiek z rodziców. W ciągu dwóch miesięcy po rozpoczęciu leczenia tyroksyną objawy i objawy niedoczynności tarczycy ustąpiły, a chłopiec uzyskał pewną poprawę w osiągnięciu etapów rozwojowych. Ocena rozwoju w tamtym czasie ujawniła jedynie niewielkie opóźnienie brutto i precyzyjne, normalny język receptywny, sześciomiesięczne opóźnienie w ekspresywnym języku i kilka rozpoznawalnych słów. Pacjent 4
Pacjent 4 był normalny do wieku dziewięciu miesięcy, kiedy został znaleziony podczas badania fizykalnego, aby mieć znaczną depresję mostka nosowego, makroglossię z lekko wystającym językiem i bez zębów mlecznych. Wystąpiło niewielkie spowolnienie wzrostu w miesiącach poprzedzających rozpoznanie (ryc. 1). Jego stężenie tyroksyny w surowicy po urodzeniu było normalne. Jego tarczyca nie była namacalna. Stężenie tyroksyny i tyreotropiny w surowicy w chwili rozpoznania wynosiło mniej niż 1,0 .g na decylitr i 928 mU na litr. Nie było rodzinnej historii autoimmunologicznej choroby tarczycy. Rozpoczęto leczenie tyroksyną. Jego język stał się normalny, ale jego nosowy most pozostał przygnębiony. W wieku 1,6 roku jego wyniki neurologiczne, rozwój języka i zachowania społeczne były normalne. Ocena rozwojowa i poznawcza w wieku 2,8 lat ujawniła łagodne opóźnienie; funkcjonował na poziomie 1.7 lat.
Dyskusja
Cztery niemowlęta, których badaliśmy, miały niegazową pierwotną niedoczynność tarczycy, która rozwinęła się w ciągu pierwszych dwóch lat życia. Uważamy, że doszło do niedoczynności tarczycy, ponieważ troje dzieci poddanych badaniom miało prawidłową czynność tarczycy podczas badań przesiewowych po urodzeniu, a objawy i objawy niedoczynności tarczycy pojawiały się dość gwałtownie w wieku od około 6 do 9 miesięcy, a następnie szybko się pogarszały. Każde dziecko miało jawną niedoczynność tarczycy i ciężką biochemiczną niedoczynność tarczycy w momencie rozpoznania, jak również dodatnie testy na przeciwciała przeciwko peroksydazie przeciwtarczniczej i anty-glutaminowe. Diagnozę postawiono wkrótce po wystąpieniu choroby u dwóch niemowląt (Pacjentów i 4), ale opóźniono ją o kilka miesięcy w dwóch pozostałych (Pacjenci 2 i 3), o czym świadczy ich wiek przy rozpoczęciu spowolnienia wzrostu (ryc. 1). Odstęp między wystąpieniem objawów a rozpoczęciem leczenia tyroksyną wynosił około cztery miesiące. Pacjent 1, który ma 14 lat w tym pisaniu, jest normalny; pozostałe trzy dzieci są za małe, aby umożliwić dokładną ocenę osiągnięć rozwojowych i intelektualnych. Istnieje jednak obawa o postęp rozwojowy Pacjenta 3, u którego najdłuższy był okres pomiędzy wystąpieniem objawów a oznakami niedoczynności tarczycy i diagnozy. Utrzymujący się neurosensoryczny deficyt słuchu u Pacjenta 2 może być konsekwencją niedoczynności tarczycy.
Uważamy, że niedoczynność tarczycy u tych dzieci była spowodowana przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy, biorąc pod uwagę obecność przeciwciał przeciwtarczycowych (z wyjątkiem przeciwciał przeciwko receptorowi tyreotropowemu) u wszystkich czworga dzieci.
[przypisy: arthryl zastrzyki, panaceum pszczyna, biseptol opinie ]