Oddychanie Cheyne-Stokesa, Chemoreflex i duszność związana z tikagrelanem

Duszność jest częstym działaniem niepożądanym tikagreloru antagonisty receptora P2Y12 u pacjentów, którzy otrzymują ten lek po ostrym zespole wieńcowym.1,2 Objawy rozwijają się w sposób zależny od dawki i zwykle zanikają po odstawieniu tikagreloru i zmniejszeniu stężenia lek.1,2 Mechanizm tego działania niepożądanego, który nie jest związany z negatywnym wpływem na czynność serca i płuc, jest nieznany.2
Tutaj opisujemy przypadek pacjenta (Pacjenta 1) hospitalizowanego z powodu zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST. Po całkowitej rewaskularyzacji trzustkowej choroby wieńcowej u pacjentki rozpoczęto podwójną terapię przeciwpłytkową z użyciem aspiryny i tikagreloru. W ciągu kilku godzin po podaniu tikagreloru pacjent zaczął zgłaszać duszność, szczególnie w nocy i w pozycji leżącej, pomimo prawidłowej czynności skurczowej i rozkurczowej lewej komory oraz prawidłowej czynności płuc. Wyniki analizy gazometrii krwi tętniczej były prawidłowe, podobnie jak wyniki czynności płuc ocenianych za pomocą spirometrii, które przeprowadzono zgodnie ze standardami American Thoracic Society-European Respiratory Society i obejmowały pomiary wolnej pojemności życiowej, siły życiowej wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy; statyczne objętości płuc; i zdolność dyfuzyjną płuc dla tlenku węgla.
Rycina 1. Wyniki 24-godzinnego monitorowania kardioochronnego i nadwrażliwości na dwutlenek węgla u pacjenta 1. Jeden miesiąc po rozpoczęciu tikagreloru, pacjent miał dowody oddychania Cheyne-Stokes (panel A [na górze]). Wykazywane są dzienne i nocne wyniki indeksu bezdechu i spłycenia (AHI, liczba przypadków bezdechu i bezdechu na godzinę). Pacjent miał również zwiększoną wrażliwość chemiczną na dwutlenek węgla podczas przyjmowania tikagreloru (panel A, środkowy i dolny). Po odstawieniu leku nastąpiło złagodzenie objawów wraz z postępującym zanikaniem oddychania Cheyne-Stokes (panele B, góra i C, góra) oraz zmniejszenie wrażliwości chemorefleksyjnej na hiperkapnię (panele B, środkowe i dolne oraz C, środkowe i dół). AU oznacza jednostki arbitralne, hiperkapniczną odpowiedź HCVR, ciśnienie cząstkowe PetCO2 w końcowym dwutlenku węgla i tętnicze nasycenie tlenem SaO2.
Miesiąc później, podczas wizyty u pacjenta z utrzymującą się dusznością obserwowano, że pacjent ma nieprawidłowy wzorzec okresowego oddychania, z naprzemiennymi bezdechami i hiperwentylacją. W związku z tym przeprowadzono 24-godzinny monitoring kardio-oddechowy. Jak pokazano na rysunku 1A (u góry), monitorowanie to ujawniło obecność oddechu Cheyne-Stokesa (bezdech centralny i hiperproliczny), które wystąpiło podczas nocy i dnia. Technika ponownego oddychania (tj. Obwód oddechowy, w którym wydychane powietrze jest wdychane z lub bez absorpcji dwutlenku węgla lub tlenu), również wykazała zwiększoną wrażliwość na chemikalia w hiperkapnii (Figura 1A, w środku) i prawidłową wrażliwość chemiczną na niedotlenienie.
Natychmiast po zaprzestaniu stosowania tikagreloru i przejściu na klopidogrel, duszność uległa osłabieniu, a następnie zniknęła. Szeregowe oceny układu oddechowego pacjenta i wrażliwości chemicznej po tygodniu i miesiącu po odstawieniu tikagreloru wykazały stopniowe zmniejszanie się, do wartości prawidłowych, zarówno wskaźnika bezdechu i spłycenia (AHI, liczba przypadków bezdechu, jak i bezdechu na godzinę ) (Rycina 1B, góra i ryc. 1C), górna i chemosensywna na hiperkapnię (ryc. 1B, środkowa i ryc. 1C, środkowa).
Ten sam schemat oddechowy został potwierdzony u trzech innych pacjentów, którzy mieli normalną czynność oddechową i zostali przebadani pod kątem oddychania Cheyne-Stokes miesiąc po ostrym zespole wieńcowym. W Pacjencie 2 dzienna AHI wynosiła 28, a nocna AHI wynosiła 48. W Pacjencie 3, dobowa AHI wynosiła 41, a nocna AHI 74, a u Pacjenta 4, dobowa AHI wynosiła 30, a nocna AHI 58. W tych trzech pacjentów, tikagrelor był kontynuowany na podstawie decyzji klinicznej, a u dwóch pacjentów obserwacja potwierdziła utrzymywanie się oddychania Cheyne-Stokesa. U pacjenta 2 dobowa wartość AHI po tygodniu wynosiła 3, a nocny AHI 35; u pacjenta 3 dobowa wartość AHI po miesiącu wynosiła 13, a nocna AHI 59.
Receptor P2Y12 ulega ekspresji nie tylko w płytkach krwi, ale także w innych komórkach hematopoetycznych i niehematopoetycznych, w tym mikrogleju w ośrodkowym układzie nerwowym, 4 z potencjalną purynergiczną stymulacją układu chemorefleksyjnego. Ta stymulacja może wywoływać oddychanie Cheyne-Stokesa. U pacjenta, który przyjmuje tikagrelor i ma utrzymującą się duszność, można rozważyć badanie przesiewowe w kierunku oddychania Cheyne-Stokes w celu złagodzenia dyskomfortu pacjenta.
Alberto Giannoni, MD, Ph.D.
Fondazione Toscana Gabriele Monasterio, Piza, Włochy

Dr n. Med. Michele Emdin.
Claudio Passino, MD
Scuola Superiore Sant Anna, Piza, Włochy
Dis Wallentin L, Becker RC, Budaj A i in. Tikagrelor versus klopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wi
[patrz też: Stomatolog Kraków, psychologia, Stetoskopy dla lekarzy ]
[patrz też: Kre Alkalyn, bifidobacterium, cilostazol ]
[patrz też: rak nerkowokomórkowy, proteza na zasuwach, dna moczanowa objawy zdjecia ]