Postepujaca wieloogniskowa leukoencefalopatia zwiazana z ruksolitynibem

Ruksolitynib, inhibitor kinazy Janus (JAK) i 2, został zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych i Europie w leczeniu mielofibrozy.1 Zgłaszamy przypadek postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) u pacjenta z mielofibrozą po rozpoczęciu leczenia ruksolitynibem terapia. 75-letni mężczyzna z mielofibrozą o pośrednim ryzyku 2, który był oporny na leczenie hydroksymocznikiem, otrzymał ruksolitynib w dawce 20 mg dwa razy na dobę. Podczas przyjmowania ruksolitynibu ustąpiły objawy jego konstytucji, a liczba jego krwi uległa normalizacji. Dziesięć tygodni po rozpoczęciu leczenia ruksolitynibem zgłaszał drobne objawy zgodne z zaburzeniami poznawczymi i dysfazją ekspresyjną. W następnych kilku tygodniach objawy postępowały i pogarszało się zamieszanie, rozwijała się dysfazja receptywna i ekspresyjna, ataksja i niestabilność chodu. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykazało rozległą zależną od T2 zmianę sygnału w prawej części p rzedniej i tylnej części istoty białej, z dalszymi mniejszymi zmianami w lewym środkowym płacie czołowym i lewym tylnym płacie skroniowym wysoce sugestywnymi dla PML. Continue reading „Postepujaca wieloogniskowa leukoencefalopatia zwiazana z ruksolitynibem”

Metagenomiczna analiza gruzlicy

W 1994 r. Odkryto kryptę zawierającą 242 ciała w Vác na Węgrzech. Wiele ciał było naturalnie zmumifikowanych, w tym szczątki Terézia Hausmann (zwane dalej Ciałem 68 w Dodatku Dodatkowym, dostępne wraz z pełnym tekstem tego listu), który zmarł 25 grudnia 1797 r. W wieku 28 lat. 1,2 Zdjęcie RTG klatki piersiowej było wyraźne, ale wyniszczenie cachectic ciała było zgodne z rozpoznaniem gruźlicy. W poprzednim badaniu, analizy molekularne próbki klatki piersiowej uzyskanej z ciała potwierdziły rozpoznanie gruźlicy i dostarczyły pewnych ograniczonych danych genotypowych oraz informacji ilościowych, które sugerowały wyjątkowo dobrą ochronę DNA mykobakterii.1,2 Większość wcześniejszych prób odzyskania prątków DNA z próbek historycznych lub starożytnych opierała się na amplifikacji łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR), co wiązało się z ryzykiem przeniesienia i zanieczyszczenia produktu. Continue reading „Metagenomiczna analiza gruzlicy”

Przezycie u pacjentów z glejakiem przyjmujacym walgancyklowir

DNA cytomegalowirusa (CMV) i białka ulegają ekspresji w kilku typach ludzkich raków i przerzutów1, ale nie w zdrowych, otaczających tkankach, co sugeruje możliwą rolę wirusa w raku.2 Glejak zarodkowego nowotworu mózgu ma fatalne rokowanie, z medianą całkowitą. przeżycie od 12 do 14 miesięcy i 2-letnie przeżycie od 15 do 26%. Zbadaliśmy ponad 250 przypadków glioblastoma (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym, dostępne w pełnym tekście tego listu na). Spośród tych pacjentów tylko był ujemny względem CMV. Spośród 75 pacjentów, u których ocenialiśmy, mediana wskaźnika całkowitego przeżycia wynosiła 33 miesiące u osób z niską klasą zakażenia CMV i 13 miesięcy u osób z wysokim zakażeniem CMV (P = 0,04); mediana częstości przeżycia 2-letniego wynosiła odpowiednio 63,6% i 17,2% (p = 0,003), co sugeruje, że CMV wpływa na progresję nowotworu. Continue reading „Przezycie u pacjentów z glejakiem przyjmujacym walgancyklowir”

Uzywanie alkoholu u doroslych

W swoim artykule o praktyce klinicznej Friedmann (wydanie z 24 stycznia) wspomina o lekach zatwierdzonych przez FDA (Food and Drug Administration) i niektórych lekach, które są stosowane poza szpitalem w celu leczenia uzależnienia od alkoholu. Sądzimy, że hydroksymaślan sodu, który ma zastosowanie poza wskazaniami, również zasługuje na wzmiankę. Hydroksymaślan sodu został zatwierdzony przez FDA do leczenia narkolepsji. W niektórych krajach europejskich, ponieważ jest on tak samo skuteczny jak benzodiazepiny, hydroksymaślan sodu jest również zatwierdzony do tłumienia zespołu odstawienia alkoholu. Ponadto, ze względu na jego zdolność do utrzymywania całkowitej abstynencji od alkoholu u 50% do 60% pacjentów, jest on również stosowany w zapobieganiu nawrotom.2,3 Epizody głodu i nadużywania hydroksymaślanu sodu występują rzadko i są ograniczone do osób uzależnionych od alkoholu. mieć uzależnienie od wielu osób i zaburzenia osobowości z pogranicza.2. 3 Całkowita abstynencja jest głównym celem, który należy osiągnąć w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Continue reading „Uzywanie alkoholu u doroslych”

Proteotoksycznosc i dysfunkcje serca

width=640Willis i Patterson pokazują, że naukowcy mogą się wiele nauczyć od obecności danej choroby w chorobach pozornie niezwiązanych. W chorobie Parkinsona, podobnie jak w wielu innych chorobach neurodegeneracyjnych, dysfunkcjonalne fałdowanie i degradacja białek są kluczowymi etapami ścieżki, która prowadzi do akumulacji białek, powstawania oligomerów i rozprzestrzeniania się neurodegeneracji.2-4 Chcielibyśmy dodać kilka punktów. Po pierwsze, autorzy odnoszą się głównie do makroautofagii podczas omawiania autofagii, ale są też inne formy autofagii, takie jak autofagia z udziałem chaperonów, które wydają się odgrywać szczególną rolę w degradacji gatunków białka podatnych na agregację (np. ?-synukleina w Choroba Parkinsona) .2-4 Po drugie, integralność mitochondrialna ma kluczowe znaczenie zarówno w metabolizmie serca, jak i mózgu, i istnieją dowody, że autofagia (lub mitofagia) odgrywa rolę w zaburzeniu wymiany mitochondrial nej zarówno w chorobie neurodegeneracyjnej3, jak i chorobach serca.5 Po trzecie, Willis i Patterson podkreśla negatywne konsekwencje niepowodzenia autofagii, ale jeśli chodzi o dowody na nieprzystosowawczą (nadmierną aktywność) autofagię w chorobach serca i neurodegeneracji, 3 mogliby oni wypowiedzieć się na temat dychotomicznej roli autofagii i implikacji jej modulacji w celu wykorzystania jako powieści strategia terapeutyczna. Darius Ebrahimi-Fakhari, MD Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg, Heidelberg, Niemcy uni-heidelberg.de Pamela J. McLean, Ph.D. Continue reading „Proteotoksycznosc i dysfunkcje serca”

Peginezyd na anemie w przewleklej chorobie nerek

Macdougall i in. (Problem z 24 stycznia) informują, że zdarzenia sercowo-naczyniowe były zwiększone z peginozydem u pacjentów, którzy nie otrzymywali hemodializy. Nierówności zostały zidentyfikowane w podstawowych zmiennych, ale korekta statystyczna dla współzmiennych wyjściowych nie potwierdziła, że zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe było artefaktem procedury randomizacji. I odwrotnie, nie obserwowano zwiększenia częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów przyjmujących hemodializę.2 Jednakże u takich pacjentów farmakokinetyka peginozydu może ulec zmianie, dodatkowe uszkodzenie nerek zwykle pozostaje ukryte, a częstość występowania miażdżycy i niewydolności serca są niezwykle wysokie.3 Dlatego też wyniki zaobserwowane w badaniu z udziałem pacjentów poddawanych hemodializie nie mogły być zastosowane do tych obserwowanych w badaniu z udziałem pacjentów, którzy nie otrzymywali hemodializy. We wcześniejszych badaniach 4,5 różne czynniki stymulujące erytropoezę powiązano z różnymi typami zdarzeń sercowo-naczyniowych. Odpowiednio, własna właściwość pektynatydu mogła być związana z niepożądanymi zdarzeniami opisanymi przez Macdougall i in. Continue reading „Peginezyd na anemie w przewleklej chorobie nerek”

Efekt Bysterska w opiece medycznej

W artykule z Perspektywy w numerze z 3 stycznia, Stavert i Lott z przekonaniem stwierdzili, że zmiany strukturalne w świadczeniu opieki zdrowotnej, edukacji medycznej i metastatycznej subspecjalizacji doprowadziły do rozpowszechnienia odpowiedzialności w opiece nad pacjentami. Ich perspektywa, na wczesnym etapie ich kariery, jest prorocza i dokładna. Kultura medycyny utrzymuje jasne definicje odpowiedzialności, które są egzekwowane i monitorowane za pomocą hierarchii, norm i odpowiedzialności. Standaryzacja2 i uprzemysłowienie opieki wysokiej jakości rozdziela odpowiedzialność i deleguje decyzje między wielu dostawców. Technologia, regulacja i niechęć do ryzyka, ułatwiona przez kopiuj i wklej 3 i checkbox lek, zapewniają, że rozproszone podejmowanie decyzji nie przekłada się na wyjątkowe działania zawodowe. W przypadku Genovese nikt nie miał prawnej ani regulacyjnej odpowiedzialności, szansy na zysk ani wystarczającej tolerancji dla ryzyka, które sp owodowałoby, że wykroczyliby poza standardowe odchylenie. Continue reading „Efekt Bysterska w opiece medycznej”

Hepatotoksycznosc z kombinacja wemurafenibu i Ipilimumabu

Odnotowano duże zainteresowanie testowaniem terapii skojarzonej z wemulsafenibem inhibitora BRAF i ipilimumabem z cytotoksycznym przeciwciałem antygenowym 4 (CTLA-4) związanym z limfocytami T, obecnie jedynymi zatwierdzonymi do leczenia zaawansowanego czerniaka na podstawie lepsze całkowite przeżycie.1 Wemurafenib i ipilimumab mają różne mechanizmy działania, a badania przedkliniczne sugerują, że inhibitory BRAF mogą zwiększać funkcję komórek odpornościowych i prezentację antygenu.2-5 Jedynymi klinicznie znaczącymi nakładającymi się toksycznymi działaniami na te czynniki są skóra i wątroba , które rzadko ograniczają ich stosowanie u pacjentów. Dlatego istnieje wystarczająca racjonalność, aby zbadać łączoną terapię z tymi dwoma czynnikami. Przeprowadziliśmy badanie fazy dotyczące równoczesnego podawania wemurafenibu i ipilimumabu. Głównym celem była ocena bezpieczeństwa i określenie harmonogramu podawania dla dalszego rozwoju klinicznego. Pacjenci byli uprawnieni do udziału w badaniu, jeśli mieli przerzutowego czerniaka z mutacją BRAF V600 i nie otrzymali wcześniejszej terapii inhibitorem BRAF lub MEK lub z CTLA-4 lub zaprogramowanymi przeciwciałami blokującymi białko śmierci komórki (PD-1). Tabela 1. Continue reading „Hepatotoksycznosc z kombinacja wemurafenibu i Ipilimumabu”

Ludzka infekcja

Od maja do sierpnia 2012 r. 251 pacjentów, którzy niedawno zmarli na kleszcze, zgłosiło się do szpitala Leśnego Centralnego w Mudanjiang w północno-wschodnich Chinach i przebadano je pod kątem infekcji kleszczowych. Badanie reakcji łańcuchowej polimerazy, a następnie sekwencjonowanie próbek strupa i krwi wykazało, że 5 pacjentów zostało zakażonych Candidatus Rickettsia tarasevichiae, nowym gatunkiem rickettsiae z grupy gorączki plamistej. Analiza filogenetyczna oparta albo na genie syntazy cytrynianowej, albo na genie białka A błony zewnętrznej wykazała, że czynnik był genetycznie zbliżony do R. canadensis (patrz Fig. w dodatkowym dodatku, dostępny z pełnym tekstem tego listu), jeden kilku rodowodowych riketsji, które są podejrzane o endosymbionty i niepatogenne.1 W pośrednim teście immunofluorescencyjnym przeciwciała IgM lub IgG zareagowały na dwa endemiczne gatunki rickettsiae z grupy gorączki plamistej R. Continue reading „Ludzka infekcja”

Obustronne zapalenie siatkówki zwiazane z ruksolitynibem

Toksoplazmoza jest chorobą endemiczną, choć typowo łagodną, ponieważ większość osób zakażonych jest bezobjawowa. Jednak Toxoplasma gondii, przyczyna pierwotniaków, może być oportunistyczna, szczególnie u pacjentów z immunosupresją. Jest to najczęstsza przyczyna zapalenia tylnego odcinka błony naczyniowej oka, która pojawia się klasycznie jako zapalenie siatkówki w sąsiedztwie bliznowicy naczyniówki. Poniżej przedstawiamy przypadek obustronnego pierwotnego zapalenia siatkówki wywołanego toksoplazmozą u pacjenta przyjmującego nowy lek immunosupresyjny. 65-letni mężczyzna został skierowany z powodu zmniejszonego widzenia w obu oczach w poprzednim miesiącu. Jego historia medyczna obejmowała czerwienicę prawdziwą z mielofibrozą i splenomegalią, za którą przyjmował ruksolitynib. Continue reading „Obustronne zapalenie siatkówki zwiazane z ruksolitynibem”