Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego

Wniosek Metz i wsp. (Wydanie czerwca) – ryzyko nawrotu od klinicznie izolowanego zespołu do stwardnienia rozsianego było istotnie mniejsze w przypadku stosowania minocykliny niż w grupie placebo po 6 miesiącach – może nie być całkowicie uzasadnione. Wyjściowa nierównowaga pomiędzy dwiema losowo przydzielonymi grupami może być karana przez grupę placebo poprzez włączenie większego odsetka pacjentów z objawami rdzenia kręgowego i wieloogniskowymi na początku, większego odsetka pacjentów z dwoma lub więcej nasilającymi się zmianami w obrazowaniu rezonansu magnetycznego i liczba pacjentów spełniających kryteria McDonald a2 w 2010 roku stwardnienia rozsianego. Wyniki są niespójne z innymi badaniami, takimi jak badanie RECYCLINE.3 Niedawny przegląd Cochrane4 wykazał, że wczesne leczenie prawie wszystkimi lekami modyfikującymi chorobę zmniejszyło prawdopodobieństwo krótkotrwałej konwersji na stwardnienie rozsiane, chociaż korzyść kliniczna w odniesieniu do długotrwałej pogorszenie terminów i pogorszenie niepełnosprawności pozostają niepewne.
Dr med. Maria Donata Benedetti
Szpital Uniwersytecki w Weronie, Werona, Włochy

Graziella Filippini, MD
Alessandra Solari, MD
Istituto Neurologico Carlo Besta, Mediolan, Włochy
Dr Solari informuje, że był członkiem zarządu Merck Serono i Novartis, a otrzymywał opłaty od głośników od Almirall, Excemed, Merck Serono, Sanofi Genzyme i Teva Pharmaceutical Industries. Continue reading „Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego”

Nowotwory mieloproliferacyjne

W swoim artykule na temat nowotworów mieloproliferacyjnych, Spivak (wydanie z czerwca) krótko omawia diagnostyczny wpływ cech morfologicznych i stwierdza, że cechy histologiczne szpiku nie mogą zapewnić swoistości, z wyjątkiem tego, że mielodysplazja może być wykluczona na podstawie cech histologicznych. autor zupełnie nie bierze pod uwagę klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) nowotworów mieloproliferacyjnych, w szczególności postępów wprowadzonych podczas rewizji w 2016 r. W szczególności, Spivak nie wspomniał o charakterystyce biopsji szpiku kostnego i związanych z nią klinicznych efektów wczesnego stadium czerwienicy vera3 lub klinicznego znaczenie prefibrotycznej mielofibrozy i jej różnicowanie od nadpłytkowości samoistnej.4 Do tej pory żadna z różnych mutacji molekularnych nie okazała się swoista i dlatego nie może być zastosowana do klasyfikacji molekularnej nowotworów mieloproliferacyjnych lub stosowana do odróżnienia trombocytemii pierwotnej od mezofibrozy prefibrotycznej. Tak zwana transformacja nowotworów mieloproliferacyjnych błędnie przyjęta przez autora do postawienia diagnozy ruchomym celem – z niezbędną nadpłytkowością (tj. Wczesną czerwienicą prawdziwą) przechodzącą w jawną czerwienicę prawdziwą lub nadpłytkowość samoistną (tj. Przedfibrotyczną mielofibrozy postępującą w mielofibrozie) – jest faktycznie związane z dokładnością początkowej diagnozy
Tiziano Barbui, MD
FROM Research Foundation Hospital, Bergamo, Włochy
-pg23.it
Jürgen Thiele, MD
Uniwersytet w Kolonii, Kolonia, Niemcy
Ayalew Tefferi, MD
Mayo Clinic, Rochester, MN
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. Continue reading „Nowotwory mieloproliferacyjne”

Więcej o współistnieniu wariantów COMT i BRCA1 / 2 w populacji

Movassagh i in. (Wydanie 25 maja) zgłasza związek pomiędzy wariantem synonimicznym (rs165631) w COMT i zmniejszonym ryzykiem raka u kobiet-nosicieli mutacji BRCA1 lub BRCA2. Wynik był oparty na analizie obejmującej 25 pacjentów z rakiem piersi, którzy mieli zmiany linii płciowej BRCA1 / 2 w Atlasie Genomu Raka i 15 prawdopodobnie kobiet wolnych od raka z nonsensem BRCA1 / 2 i zmianami frame-shift w Projekcie Sekwencjonowania Exome National Heart, Lung i Blood Institute (NHLBI). Biorąc pod uwagę możliwość błędnej interpretacji wyników, czujemy się zobowiązani do poprawienia wrażenia, że rs165631 chroni nosicieli mutacji BRCA1 lub BRCA2 od raka.
Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Więcej o współistnieniu wariantów COMT i BRCA1 / 2 w populacji”

Pomoc medyczna w umieraniu

W swoim artykule na temat medycyny i społeczeństwa, Li i in. (Wydanie 25 maja) opisuje wdrażanie pomocy medycznej w umieraniu (określanej jako MAiD w Kanadzie) po legalizacji programu w tym kraju. W swoim raporcie autorzy uznają potrzebę wspierania pracowników zaangażowanych w MAiD.2
Jako duży kanadyjski ośrodek akademicki Szpital Ottawa opracował program odporności z wdrożeniem MAiD. Program ten został oparty na modelu Droga do mentalnej gotowości opracowanym przez Departament Obrony Narodowej, który został zaprojektowany w celu złagodzenia stresu w momencie i poprawy długoterminowych rezultatów zdrowia psychicznego.3 Umiejętności w konsolidacji pamięci, przetwarzania emocjonalnego, 4 i dodano spójność zespołu5. Program obejmuje 4-godzinny obóz, zanim pracownicy wezmą udział w MAiD. Jego instrukcja wzmacnia protokoły MAiD i strategie odnowy biologicznej. Continue reading „Pomoc medyczna w umieraniu”

Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca

Patorno i in. (Wydanie z 8 czerwca) dostarczyło informacji na temat ryzyka wad wrodzonych serca u niemowląt wystawionych na lit w pierwszym trymestrze ciąży. Ryzyko jest wyższe niż u niemowląt z niedoborem lub u niemowląt narażonych na działanie lamotryginy, ale związek ten jest mniejszy niż wcześniej zgłaszano.
Podkreślamy, że te odkrycia nie sugerują ani nie wspierają idei, że leczenie litu należy przerwać u kobiet w ciąży lub planujących ciążę lub że należy unikać leczenia litem u kobiet w wieku rozrodczym. Jeśli jest odpowiednio zarządzany, lit jest najskuteczniejszą opcją leczenia profilaktycznego w chorobie afektywnej dwubiegunowej, zarówno w okresie okołoporodowym, jak i poza nim, i ma bardziej korzystny niż zwykle zakładany profil działań niepożądanych. [23] Zwiększone ryzyko wad wrodzonych serca w tych badaniach należy wziąć pod uwagę wysokie ryzyko nawrotu poporodowego zaburzenia afektywnego dwubiegunowego u kobiet, które nie otrzymują leczenia (w niedawnej metaanalizie stwierdzono, że ryzyko wynosi 66% [95% przedział ufności, 57 do 75 ] 4), a także przeciwko ryzyku związanemu z alternatywnymi sposobami leczenia okołoporodowego, takimi jak lamotrygina3 lub połączone zastosowanie leków przeciwpsychotycznych i przeciwdepresyjnych.5
Arianna Di Florio, MD, Ph.D. Continue reading „Stosowanie litu w ciąży i ryzyko wad rozwojowych serca”

Przerzuty do węzła wartowniczego czerniaka

W przełomowej drugiej próbie wielo-selektywnej limfadenektomii wieloośrodkowej (MSLT-II), Fary i wsp. (Wydanie z 8 czerwca) informują, że wśród pacjentów z czerniakiem i przerzutami węzła wartowniczego, zakończenie rozcinania węzłów chłonnych zwiększyło wskaźnik regionalnej kontroli choroby i dostarczyło informacji prognostycznych, ale nie polepszyło przeycia swoistego dla czerniaka. Następnym krokiem jest ustalenie, jak włączyć wyniki MSLT-II do praktycznych i klinicznych wytycznych.
Początkowe reakcje mogą polegać na uniknięciu rozcinania węzłów chłonnych u wszystkich pacjentów z dodatnimi węzłami wartowniczymi. Jednak pacjenci w tym badaniu byli wysoce wyselekcjonowaną grupą z niezwykle niskim obciążeniem chorobą węzła wartowniczego. Mediana masy guza wynosiła około 0,65 mm, a około 70% pacjentów miało tylko jeden zaangażowany węzeł. Continue reading „Przerzuty do węzła wartowniczego czerniaka”

Evolocumab u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową

Sabatine i in. (Wydanie 4 maja) przedstawia wyniki dalszych badań dotyczących sercowo-naczyniowych z zastosowaniem hamowania PCSK9 u osób z podwyższonym ryzykiem (FOURIER). Dodanie ewolokumabu do standardowej terapii wiązało się z bezwzględnym zmniejszeniem ryzyka o 2 punkty procentowe zarówno w pierwotnym, jak i wtórnym punkcie końcowym po medianie okresu obserwacji trwającej 26 miesięcy.
Fakt, że około 30% pacjentów otrzymywało statyny o umiarkowanej intensywności, a brak skuteczności klinicznej ewolokumabu w małej grupie pacjentów otrzymujących ezetymib (prawdopodobnie w połączeniu ze statyną) wzbudza obawy o celowość osiągnięcia takiego marginalnego absolutnego zmniejszenie ryzyka poprzez hamowanie konwertazy proproteinowej subtylizyny-keksyny typu 9 (PCSK9) u pacjentów otrzymujących terapię statyną o wysokiej intensywności w połączeniu z ezetymibem, stosownie do przypadku. Wyniki badań pokazujących korzyści sercowo-naczyniowe związane z dodaniem ezetymibu do statyn2,3 potwierdzają rolę tej kombinacji jako wyjściowej strategii obniżania stężenia lipidów u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Biorąc pod uwagę wyniki badania FOURIER, u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których osiągnięcie celów cholesterolu o niskiej gęstości (LDL) nie jest możliwe pomimo zastosowania leczenia obniżającego stężenie lipidów, bardziej opłacalne byłoby dodanie ewolokumabu do wysokiego poziomu. Continue reading „Evolocumab u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową”

Adjuwant Capecitabine na raka piersi

Masuda i in. (Wydanie czerwca) przedstawia wyniki badania Capecitabine dla szczątkowego raka jako próby leczenia uzupełniającego (CREATE-X). Autorzy konkludują, że stosowanie kapecytabiny u pacjentów, u których występujący po chemioterapii neoadiuwantowej nowotwór sutka z ludzkim naskórkowym czynnikiem wzrostu 2 (HER2) nie powoduje choroby, przeżycie całkowite i przeżycie jest związane z oczekiwanymi efektami toksycznymi. Ta próba dostarcza dowodów zmieniających praktykę, głównie dla kobiet z potrójną negatywną chorobą. Jednak wartość kapecytabiny u pacjentów z chorobą hormonozależną pozostaje niepewna. Raki z receptorem hormonalnym, które występują u około 70% pacjentów z chorobą resztkową, mniej reagują na chemioterapię niż nowotwory z niedoborem receptorów hormonalnych. Continue reading „Adjuwant Capecitabine na raka piersi”

Jakość szpitali i zakupy oparte na wartościach szpitalnych

Ryan i jego współpracownicy (wydanie z 15 czerwca) doszli do wniosku, że program zakupów w oparciu o wartość szpitali (HVBP) w Centers for Medicare i Medicaid Services (CMS) na ogół nie był związany z poprawą mierzonych parametrów jakościowych. Chociaż doceniamy ocenę HVBP, analiza różnic w różnicach nie jest ważna, ponieważ szpitale dostępu krytycznego nie są odpowiednią grupą kontrolną. Krytyczny dostęp Szpitale mają systematyczne różnice i przenoszą znacznie większy odsetek pacjentów (29%) niż szpitale z dostępem innym niż krytyczne (11%), w wyniku czego szpitale z dostępem innym niż krytyczne traktują większą liczbę pacjentów ze złożonymi zaburzeniami.2
Ponadto, autorzy zauważają, że grupa kontrolna obejmowała tylko niewielki podzbiór szpitali krytycznego dostępu, które zgłaszały środki HVBP. Jest to istotne źródło uprzedzeń. Kiedy Szpitale Krytycznego Dostępu i szpitale HVBP podają do publicznej wiadomości dane na temat tych samych środków HVBP, powstaje wyrównana zachęta do poprawy jakości, a ta zachęta wpłynie na oba zestawy szpitali.
Ostatecznie, średnia śmiertelność wśród pacjentów, którzy zostali przyjęci do szpitali HVBP z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego lub zapalenia płuc zmniejszyła się o prawie pełny punkt procentowy w pierwszych 3 latach HVBP.3. Continue reading „Jakość szpitali i zakupy oparte na wartościach szpitalnych”

Szybkość filtracji kłębuszkowej jedno-nerkowej u zdrowych dorosłych

Denic i in. (Wydanie z 15 czerwca) znalazło dość stałą jednonośniową filtrację kłębuszkową (GFR) wśród dawców nerek, nawet przy spadającej liczbie nefronów u osób poniżej 70. roku życia. Nie jest jasne, czy istnieje korelacja między liczbą nefronów a GFR z pojedynczą nefronem w analizie skorygowanej o cechy demograficzne i inne zmienne. Byłoby informacyjnym, gdyby autorzy zbadali swoje dane za pomocą takich korekt.
Niska waga urodzeniowa jest związana z przewlekłą chorobą nerek u nastolatków2 i dorosłych.33,4. Continue reading „Szybkość filtracji kłębuszkowej jedno-nerkowej u zdrowych dorosłych”