Postepujaca wieloogniskowa leukoencefalopatia zwiazana z ruksolitynibem

Ruksolitynib, inhibitor kinazy Janus (JAK) i 2, został zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych i Europie w leczeniu mielofibrozy.1 Zgłaszamy przypadek postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) u pacjenta z mielofibrozą po rozpoczęciu leczenia ruksolitynibem terapia. 75-letni mężczyzna z mielofibrozą o pośrednim ryzyku 2, który był oporny na leczenie hydroksymocznikiem, otrzymał ruksolitynib w dawce 20 mg dwa razy na dobę. Podczas przyjmowania ruksolitynibu ustąpiły objawy jego konstytucji, a liczba jego krwi uległa normalizacji. Dziesięć tygodni po rozpoczęciu leczenia ruksolitynibem zgłaszał drobne objawy zgodne z zaburzeniami poznawczymi i dysfazją ekspresyjną. W następnych kilku tygodniach objawy postępowały i pogarszało się zamieszanie, rozwijała się dysfazja receptywna i ekspresyjna, ataksja i niestabilność chodu. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykazało rozległą zależną od T2 zmianę sygnału w prawej części p rzedniej i tylnej części istoty białej, z dalszymi mniejszymi zmianami w lewym środkowym płacie czołowym i lewym tylnym płacie skroniowym wysoce sugestywnymi dla PML. Ponieważ nie wiadomo, czy zmiany te były związane z ruksolitynibem, stopniowo go wycofano. Początkowe nakłucie lędźwiowe nie wykryło wirusa JC, a wszystkie inne testy płynu mózgowo-rdzeniowego były niezauważalne. Testowanie ludzkiego wirusa niedoboru odporności było ujemne i chociaż bezwzględna liczba limfocytów była niska przy 885 komórkach na milimetr sześcienny, bezwzględne liczby limfocytów T CD4 i CD8 były prawidłowe. Pacjent nadal miał progresję choroby, z ciężkim opadem w górnej części neuronu ruchowo-neuronowym, obustronnymi objawami piramidalnymi i ciężką dysfazją, dyzartriami i ataksją. Powtarzające się badanie MRI wykazało ewolucję zaburzeń sygnału dyfuzyjnego w płatach tylnych i ciemieniowych w prawym płacie tylnym, z dalszymi nierównomiernymi zaburzeniami sygnału. Pacjent ostatecznie przeszedł biopsję mózgu. Wyniki histologiczne wykazały flororeaktywne glejaki, które były zgodne z PML. Rozpoznanie potwierdzono na podstawie analizy immunochemicznej próbek biopsyjnych, które wykazały obecność małpiego wirusa 40 (SV40) w niektórych jąderkach. Pomimo odstawienia ruksolitynibu, szybko postępowało pogorszenie neurologiczne. Po tym, jak pacjent został zwolniony z hospicjum, deficyt utrzymywał się, ale jego zdolności motoryczne uległy poprawie. Przetwornik sygnału JAK i aktywator szlaku transkrypcji (STAT) odgrywa ważną rolę w obronie gospodarza i autoimmunizacji. Mutacje JAK są związane z pierwotnym niedoborem odporności, a pełny niedobór STAT-1, który blokuje sygnalizację interferonu, może prowadzić do śmiertelnej infekcji wirusowej i bakteryjnej.2 PML została ostatnio opisana w związku z wieloma terapiami.3 Przypadek ten sugeruje, że PML może być związane z leczeniem ruksolitynibem. Po odstawieniu tego leku, nasilenie objawów neurologicznych mogło być zgodne z zespołem zapalnym rekonstrukcji immunologicznej.4 Chociaż objawy neurologiczne pojawiły się kilka tygodni po rozpoczęciu leczenia ruksolitynibem, nie jest jeszcze jasne, czy PML była bezpośrednio do tego agenta. Rowan Wathes, BM, B.Ch. Imperial College Healthcare National Health Service (NHS) Trust, Londyn, Wielka Brytania Simon Moule, FRCPath. Wexham Park Hospitals NHS Foundation Trust, Londyn, Wielka Brytania Dragana Milojkovic, FRCPath., Ph.D. Imperial College Healthcare NHS Trust, Londyn, Wielka Brytania re. ac.uk Obsługiwany przez brytyjski system finansowania Narodowego Centrum Badań Badań Nowych Nauk. Formularze ujawnień dostarczone przez autorów są dostępne wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie. 4 Referencje1. Verstovsek S, Mesa RA, Gotlib J, i in. Podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie ruksolitynibu pod kątem mielofibrozy. N Engl J Med 2012; 366: 799-8 07 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 2. O Shea JJ, Holland SM, Staudt LM. JAK i STATs w odporności, niedoborze odporności i raku. N Engl J Med 2013; 368: 161-170 Full Text Web of Science Medline 3. Bloomgren G, Richman S, Hotermans C, i in. Ryzyko związane z postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią związaną z natalizumabem. N Engl J Med 2012; 366: 1870-1880 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 4. Gheuens S, Smith DR, Wang X, Alsop DC, Lenkinski RE, Koralnik IJ. Jednoczesna PML-IRIS po odstawieniu natalizumabu u pacjenta ze stwardnieniem rozsianym. Neurology 2012; 78: 1390-1393 Crossref Web of Science Medline Materiał uzupełniający (59) [więcej w: leczenie kanałowe pod mikroskopem, stomatolog pruszków, endokrynolog kielce ]

[więcej w: belimumab, namiot magazynowy, cyklofosfamid ]
[hasła pokrewne: nowotwory mieloproliferacyjne, integracja sensoryczna test, dna moczanowa objawy zdjecia ]