Redefinicja nadciśnienia tętniczego – ocena nowych wytycznych dotyczących ciśnienia krwi

Podobnie jak w przypadku fizycznych wytycznych mających na celu zapewnienie, że wędrowcy pozostaną na najbezpieczniejszej ścieżce w trudnym terenie, specjalistyczne wytyczne medyczne mają na celu skierowanie klinicystów do najlepszych praktyk. Nowe wytyczne dotyczące zapobiegania, wykrywania, oceny i zarządzania wysokim ciśnieniem krwi u dorosłych wydawane przez American College of Cardiology (ACC) i American Heart Association (AHA) 1 próbują wykonać to zadanie, rozszerzając siódmy raport Wspólny komitet krajowy (JNC7) i sprawozdanie panelu ekspertów zawierające zaktualizowane dane z badań klinicznych oraz podkreślające wcześniej niedowilansowane sekcje sprawozdań z 2003 i 2013 r.2
Od 2013 r. W dwóch badaniach porównano podejście do opieki obejmujące samo mierzone ciśnienie krwi (SMBP) ze zwykłą opieką. Grupa zadaniowa ACC / AHA ds. Wytycznych w zakresie praktyk uznała potrzebę przeprowadzenia niezależnej oceny przez komitet SMBP w celu poinformowania o zaleceniach dotyczących jej potencjalnego zastosowania w ocenie i leczeniu nadciśnienia tętniczego.1 Komitet przeprowadził metaanalizę, aby ocenić, czy SMBP bez innych ulepszeń jest lepszy do mierzonego przez biuro ciśnienia krwi, zarówno w celu uzyskania kontroli ciśnienia krwi, jak i zapobiegania niekorzystnym wynikom klinicznym.1
Nowa wytyczna szybko wygenerowała intensywną dyskusję i kontrowersje. Chociaż porusza różne tematy, koncentruje się szczególnie na prawidłowym pomiarze ciśnienia krwi i zachęca do domowego monitorowania ciśnienia krwi oraz początkowych leków skojarzonych w celu obniżenia ciśnienia krwi. Wyraźnie widać, że niepowodzenie w odpowiednim ułożeniu pacjentów i ich ramion, wykorzystanie odpowiedniego rozmiaru mankietu, lub umożliwienie odpoczynku, zanim wykonanie trzech odczytów ciśnienia krwi może spowodować fałszywie podwyższone odczyty. Ponadto kluczowe znaczenie ma odpowiednie pouczenie pacjentów o mierzeniu ciśnienia krwi w domu, podobnie jak coroczne zatwierdzanie ich maszyn. Użycie silnych leków w postaci pojedynczej pigułki u pacjentów z ciśnieniem krwi 20 mm Hg powyżej skurczowego celu lub 10 mm Hg powyżej celu rozkurczowego jest silnie wspomagane. Blokery renina-angiotensyna z diuretykami lub antagonistami wapnia są preferowanymi kombinacjami początkowymi.1
W przeciwieństwie do poprzednich wytycznych, wytyczne z 2017 roku podkreślają zindywidualizowaną ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego i agresywne zarządzanie ciśnieniem krwi na poziomie 140/90 mm Hg lub wyższym u pacjentów z 10-letnim ryzykiem wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych powyżej 10%. Pacjenci z ciśnieniem krwi od 130 do 139/80 do 89 mm Hg nadal otrzymywaliby leczenie niefarmakologiczne, chyba że mieliby 10-letnie ryzyko powyżej 10%; w takim przypadku zalecany jest pojedynczy lek przeciwnadciśnieniowy, w połączeniu ze zmianami stylu życia.

Dorośli z nadciśnieniem tętniczym, zgodnie z wytycznymi JNC7 i ACC / AHA oraz wpływem terapii farmakologicznej.
Obszar największej kontrowersji dotyczy nowych kategorii ciśnienia krwi, zwłaszcza obniżonego progu dla nadciśnienia tętniczego, co znacznie zwiększyłoby liczbę Amerykanów z tą diagnozą (patrz wykres) .3 Wytyczna określa normalne ciśnienie krwi poniżej 120/80 mm Hg i podwyższone ciśnienie krwi jako 120 do 129 mm Hg skurczowe z rozkurczowym ciśnieniem poniżej 80 mm Hg. Nadciśnienie w stadium 1 definiuje się jako skurczowe o wartości 130 do 139 mm Hg lub o 80 do 89 mm Hg o rozkurczu i nadciśnienie w stopniu 2 jako 140/90 mm Hg lub wyższe (dawna definicja nadciśnienia). To, co obecnie nazywa się nadciśnieniem w stopniu 1, było wcześniej określane jako przednadciśnieniowe – termin oznaczający ostrzeganie pacjentów i zachęcanie lekarzy do zapewnienia edukacji w zakresie stylu życia, aby pomóc w opóźnianiu rozwoju nadciśnienia. Pierwotnym zamierzeniem tego terminu było zmniejszenie inercji terapeutycznej, ale paradoksalnie mniej opieki nad nią.
Przekształcając osoby, które wcześniej uznawano za mające nadciśnienie tętnicze jako nadciśnienie, wytyczna tworzy nowy poziom choroby dotykający ludzi uznanych uprzednio za zdrowych. Zgodnie z tą definicją około 46% dorosłych w USA cierpi na nadciśnienie tętnicze w porównaniu z około 32% według poprzedniej definicji. Oczekuje się, że poleganie na nowej definicji nadciśnienia pierwszego stopnia, w połączeniu z redukcją ryzyka sercowo-naczyniowego, ocenianą za pomocą kalkulatora ryzyka choroby sercowo-naczyniowej, spowoduje wcześniejszą interwencję i ostatecznie niższe wskaźniki zdarzeń sercowo-naczyniowych. Należy jednak pamiętać, że modyfikacja stylu życia jest nadal początkowym leczeniem zalecanym dla osób z nadciśnieniem w stopniu 1 i 10-letnim ryzykiem sercowo-naczyniowym poniżej 10% .1
Chociaż istnieją pozytywne aspekty kierowania do osób o podwyższonym ryzyku z niższym ciśnieniem krwi w celu modyfikacji czynników ryzyka, istnieje obawa, że ​​nowe oznaczenie choroby może stać się mandatem do leczenia farmakologicznego bez uwzględnienia poziomu ryzyka pacjenta. Podkreślając modyfikację stylu życia dla osób o niższym ryzyku, wytyczne zalecają dzienne spożycie sodu poniżej 1500 mg – cel, który jest trudny do osiągnięcia dla wielu osób i który wywodzi się z krótkoterminowych badań, w których kontrolowano dietę, ale minimalne wyniki Zebrane. Chociaż reducispożycie sodu jest pożądane dla osób z nadciśnieniem tętniczym, dane wspierające dzienne spożycie od 2300 do 2400 mg są bardzo mocne, a dalsza redukcja ma minimalny dodatkowy wpływ na ciśnienie krwi. Inną kwestią jest 10% 10-letnie oznaczenie ryzyka, które nie jest w oparciu o randomizowane, kontrolowane badania; ponadto, cel dotyczący ciśnienia krwi wynoszący mniej niż 130/80 mm Hg jest wyższy niż w badaniu Systolic Blood Pressure Intervention Trial (SPRINT). SPRINT było badaniem obniżania ciśnienia krwi w prewencji pierwotnej u pacjentów wysokiego ryzyka, którzy zostali losowo przypisani do docelowego skurczowego ciśnienia krwi o wartości mniejszej niż 120 mm Hg lub mniejszej niż 140 mm Hg. Pacjentów wysokiego ryzyka zdefiniowano jako mających 10-letnie ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych na poziomie 15% lub więcej, na co wskazuje ocena ryzyka Framingham. Bardziej oparte na dowodach podejście do opracowywania wytycznych polegałoby na wykorzystaniu poziomów ryzyka określonych w badaniach klinicznych. W przeciwieństwie do tego, biorąc pod uwagę, że skurczowe ciśnienie krwi jest w praktyce o 10 do 15 mm Hg wyższe niż w SPRINT, rozsądnie było wybrać 130/80 mm Hg zamiast 120/80 mm Hg jako cel. Autorzy wytycznych zauważają, że obliczenia bezwzględne ryzyko jako przewodnik po przepisywaniu terapii farmakologicznej przyniosło mieszane wyniki. Dzięki uniwersalnemu zalecanemu ciśnieniu krwi można uprościć podejmowanie decyzji dotyczących terapii. Chociaż doceniamy tę koncepcję, problem z jednym ciśnieniem krwi jest problematyczny. Chociaż nowa wytyczna obniża cel dotyczący ciśnienia krwi u osób po 65 roku życia, sugeruje, że 30-latkowie i 80-latkowie powinien mieć ten sam cel. Osiągnięcie tego celu jest niemożliwe dla wielu osób, zwłaszcza tych o słabej podatności naczyniowej (to jest ciśnieniach pulsu powyżej 80 do 90 mm Hg), którzy zwykle mają zawroty głowy i słabe wytykanie, ponieważ ich skurczowe ciśnienie krwi zbliża się do 140 mm Hg. Ponadto nowe wytyczne nie uwzględniają izolowanego nadciśnienia skurczowego, które jest poważnym problemem u wielu osób po 70. roku życia. Skupia się jedynie na wartości ciśnienia skurczowego krwi poniżej 130 mm Hg, ignorując ciśnienie rozkurczowe i jego kontrolę. Rozsądnie jest pominąć wskazówki dotyczące obniżenia rozkurczowego ciśnienia krwi, szczególnie u osób chorych na cukrzycę, i po prostu zalecić stosowanie oceny klinicznej. Jednak dane z wielu badań, zarówno u pacjentów z cukrzycą, jak iu pacjentów z udokumentowaną chorobą wieńcową, łączą ciśnienie krwi rozkurczowej poniżej 60 mm Hg z podwyższonym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca i postępującej choroby nerek.4 Podstawową zmianą zaleceń dotyczących leczenia farmakologicznego jest eliminacja beta -blokery z leczenia pierwszego rzutu u pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym i bez współistniejących stanów, które wymagają leczenia beta-adrenolitycznego. Chociaż próby nadciśnienia tętniczego z zastosowaniem beta-blokerów nie wykazały korzyści w postaci śmiertelności, wybrany środek, atenolol, wymaga podawania dwa razy dziennie, a próby te były stosowane tylko raz dziennie. Niektórzy (na ogół młodsi) pacjenci są bardziej hiperadrenergiczni niż inni, co objawia się wysoką częstością akcji serca i mogą mieć doskonałą odpowiedź ciśnienia krwi z odpowiednio stosowanymi beta-blokerami. Zindywidualizowane podejście do nadciśnienia może pomóc w określeniu najlepszego wyboru dla pierwszego rzutu terapia. Na przykład pacjenci z rozszerzeniem objętości mogą być najlepiej leczeni początkowo długodziałającym diuretykiem tiazydowym; pacjentów otyłych, z zespołem metabolicznym lub cukrzycą, z blokerem reniny-angiotensyny lub antagonistą wapnia; i tych, którzy są hiperadrenergiczni, z antagonistą wapnia ograniczającym rytm serca, takim jak diltiazem lub beta-bloker. Chociaż szczegółowe omówienie zindywidualizowanej terapii może wykraczać poza ogólne wytyczne, możliwe jest uwzględnienie ogólnych profili pacjentów w zalecaniu skuteczniejszych sposobów obniżania ciśnienia krwi.
[patrz też: dekstrometorfan, chloramfenikol, buprenorfina ]
[podobne: kumibex, bogusław leśnodorski twitter, medicenter łowicz ]

Opieka nad autyzmem i innymi niepełnosprawnościami

Fałszywe przekonanie, że szczepionki powodują autyzm, zostało z mocą przeciwdziałające przez społeczność naukową 1,2, która uznaje, że szczepionki należą do najcenniejszych innowacji medycznych naszych czasów. Widoczna otwartość prezydenta Donalda Trumpa na od dawna zdezorientowany związek między szczepionkami a autyzmem grozi Amerykanom, aby przestali szczepić swoje dzieci, stwarzając poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego. Tymczasem odnowienie uwagi do obalonych teorii dotyczących autyzmu może odwracać naszą uwagę od rosnących zagrożeń dla zasadniczych polityk, które wspierają zdrowie i dobre samopoczucie osób z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami.
Jednym z krytycznych sposobów wycofania opieki zdrowotnej dla osób z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami są zmiany w publicznym ubezpieczeniu zdrowotnym. Medicaid, który obejmuje Amerykanów żyjących w ubóstwie i osób niepełnosprawnych, jest największym płatnikiem opieki zdrowotnej dla osób z autyzmem lub niepełnosprawnością rozwojową. W 2013 roku, ostatnim roku, w którym dostępne są krajowe wnioski o Medicaid, około 250 000 dzieci z rozpoznaniem autyzmu otrzymało usługi za pośrednictwem Medicaid. Nowy sekretarz ds. Zdrowia i usług ludzkich, Tom Price, pracował nad uchyleniem ustawy Affordable Care Act (ACA), co wyeliminowałoby niedawną ekspansję Medicaid. Od rozpoczęcia rekrutacji ACA jesienią 2013 r. Liczba zapisów na program Medicaid i Childrens Health Insurance została zwiększona o 16 milionów, z czego 85% nastąpiło w krajach rozwijających się Medicaid. Liczba ta obejmuje wiele dzieci i dorosłych z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami.
Propozycje przesunięcia struktury Medicaid do grantu blokowego spowodowałyby przeniesienie ryzyka finansowego z rządu na beneficjentów, w tym osoby z autyzmem lub niepełnosprawnością rozwojową, ograniczenie finansowania dla państw, aby zapłacić za usługi, oraz zezwolenie państwom na obejście przepisów nakazujących im objęcie zachowań. usługi zdrowotne, które są krytycznym elementem leczenia autyzmu.
Proponowane zmiany w indywidualnych i małych grupach komercyjnych rynków ubezpieczeń mogą mieć również negatywne konsekwencje dla osób z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami. Wysiłki mające na celu zmniejszenie lub wyeliminowanie zasadniczych przepisów dotyczących zdrowia, które wymagają planów zdrowotnych działających na rynku indywidualnym i małych grup w celu objęcia 10 kategorii świadczeń, poważnie ograniczyłyby dostępność usług dla dzieci z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami.
Obecnie obowiązujące kategorie obejmują usługi habilitacyjne i rehabilitacyjne, usługi w zakresie zdrowia psychicznego i terapie behawioralne. Zgodnie z regulacjami rynku ACA, usługi habilitacyjne to te, które pomagają osobie utrzymywać, uczyć się lub poprawiać umiejętności i funkcjonować w codziennym życiu; takie usługi obejmują terapię dla dzieci, które nie chodzą lub rozmawiają w wieku, w którym powinny się tego spodziewać – na przykład terapia fizyczna i zajęciowa, terapia mowy i inne usługi dla osób niepełnosprawnych. Wyeliminowanie wymogu EHB może przenieść koszty tych ważnych usług z planów zdrowotnych na rodziny – nawet jeśli uchylenie ACA wyeliminowałoby subsydia, które rodziny o niskich dochodach na rynku indywidualnym i małym grupom otrzymują, aby usługi opieki ambulatoryjnej były niedrogie.
Co więcej, ACA rozszerzyła zasięg ustawy o równym statusie na rzecz zdrowia psychicznego i ustawy o uzależnieniu od narkotyków z 2008 r. (MHPAEA) na indywidualne i małe grupy ubezpieczeniowe oferowane w ramach planów rynkowych, w tym usług w zakresie zdrowia psychicznego jako komponentów EHB. Celem MHPAEA było wyeliminowanie długotrwałych niesprawiedliwości w zakresie usług związanych ze zdrowiem psychicznym i zaburzeniami używania substancji w porównaniu z ogólnymi usługami medycznymi. Mimo że ustawa o parytecie federalnym nie wskazuje jednoznacznie, które warunki muszą być objęte parytetem, badania pokazują, że było to związane z poprawą dostępu do usług związanych z autyzmem opłacanych przez ubezpieczenie i nie spowodowało ponoszenia kosztów rodzinnych .3
Jednym z przewidywanych warunków w każdym planie zastąpienia ACA byłoby otwarcie rynków ubezpieczeń zdrowotnych na wszystkich liniach państwowych. Zgodnie z obowiązującym prawem, konsumentom nie wolno kupować planu opieki zdrowotnej licencjonowanego w innym państwie. Celem zakupu ubezpieczeń międzypaństwowych jest poprawa konkurencji rynkowej poprzez umożliwienie konsumentom wyboru większej liczby opcji ubezpieczenia. Zakupy międzystanowe mają poważne konsekwencje dla mandatów państwowego ubezpieczenia zdrowotnego, takich jak obowiązujące w 44 stanach, wymagające komercyjnych, w pełni ubezpieczonych planów na pokrycie specyficznych dla autyzmu terapii behawioralnych. Nasze badania wskazują, że mandaty z zakresu autyzmu państwowego doprowadziły do ​​znacznego wzrostu liczby dzieci leczonych z powodu autyzmu, które są objęte ubezpieczeniem komercyjnym4. Gdyby możliwe było kupowanie ubezpieczeń międzypaństwowych, firmy ubezpieczeniowe poza państwem nie musiałyby spełniać wymogów z wymogami dotyczącymi upoważnienia autyzmu w państwie zamieszkania konsumenta; taka wolność od wymagań mogłaby z łatwością przyspieszyć wyścig do dna, w którym ustawodawcy ustawowi uchylaliby mandaty (i inne rodzaje mandatów ubezpieczeniowych i ochrony konsumentów), aby zapewnić państwowym ubezpieczeniom zdrowotnym konkurencyjność cenową. W rezultacie zyski osiągnięte do tej pory w zakresie dostępu do usług związanych z autyzmem mogą zostać odwrócone. Wreszcie, Ustawa o Indywidualnej Edukacji Osób Niepełnosprawnych (IDEA) gwarantuje dzieciom niepełnosprawnym bezpłatną i odpowiednią edukację publiczną. Może to być najważniejsze najważniejsze prawo obywatelskie przysługujące dzieciom z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami, a szkoły są ważnym miejscem, w którym te dzieci otrzymują usługi, począwszy od drobnych zajęć w klasie po terapię logopedyczną, a na codziennych oddzielnych zajęciach. Jeff Sessions, nowy prokurator generalny Stanów Zjednoczonych, określił tę ustawę jako najbardziej irytujący problem dla nauczycieli w całej Ameryce dzisiaj i duży czynnik przyspieszający upadek uprzejmości i dyscypliny w salach lekcyjnych w całej Ameryce. 5 Sekretarz Edukacji Betsy DeVos wskazała na swoim przesłuchaniu potwierdzającym, że państwa powinny mieć prawo do decydowania o egzekwowaniu IDEA, co jest sprzeczne z wymogiem prawa, że ​​wszystkie szkoły otrzymujące finansowanie federalne – w tym szkoły czarterowe – zapewniają wsparcie dla dzieci z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami. DeVos jest także ciężkim inwestorem w Neurocore i odmówiła zbycia jej udziałów. Firma ta twierdzi zaskakujące wyniki z wykorzystaniem biofeedbacku dla dzieci z niepełnosprawnością neurorozwojową, ale te twierdzenia nie są poparte żadną recenzowaną nauką. Teraz DeVos będzie nadzorować szeroki zakres badań i finansowania Departamentu Edukacji, a ona może mieć motywację finansową, aby przesunąć badania edukacyjne i praktykę z dala od praktyk opartych na dowodach. Uważamy, że bardzo ważne jest, aby społeczność naukowa i autyzm apelowały o wykorzystanie dowodów do prowadzenia polityki w tej dziedzinie. Taka zasada przyniesie potrzebne zasoby tam, gdzie są one najważniejsze, wzmacniając wysiłki na rzecz wsparcia osób z autyzmem lub innymi niepełnosprawnościami.

Przezycie u pacjentów z glejakiem przyjmujacym walgancyklowir

DNA cytomegalowirusa (CMV) i białka ulegają ekspresji w kilku typach ludzkich raków i przerzutów1, ale nie w zdrowych, otaczających tkankach, co sugeruje możliwą rolę wirusa w raku.2 Glejak zarodkowego nowotworu mózgu ma fatalne rokowanie, z medianą całkowitą. przeżycie od 12 do 14 miesięcy i 2-letnie przeżycie od 15 do 26%. Zbadaliśmy ponad 250 przypadków glioblastoma (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym, dostępne w pełnym tekście tego listu na). Spośród tych pacjentów tylko był ujemny względem CMV. Spośród 75 pacjentów, u których ocenialiśmy, mediana wskaźnika całkowitego przeżycia wynosiła 33 miesiące u osób z niską klasą zakażenia CMV i 13 miesięcy u osób z wysokim zakażeniem CMV (P = 0,04); mediana częstości przeżycia 2-letniego wynosiła odpowiednio 63,6% i 17,2% (p = 0,003), co sugeruje, że CMV wpływa na progresję nowotworu. Continue reading „Przezycie u pacjentów z glejakiem przyjmujacym walgancyklowir”

Uzywanie alkoholu u doroslych

W swoim artykule o praktyce klinicznej Friedmann (wydanie z 24 stycznia) wspomina o lekach zatwierdzonych przez FDA (Food and Drug Administration) i niektórych lekach, które są stosowane poza szpitalem w celu leczenia uzależnienia od alkoholu. Sądzimy, że hydroksymaślan sodu, który ma zastosowanie poza wskazaniami, również zasługuje na wzmiankę. Hydroksymaślan sodu został zatwierdzony przez FDA do leczenia narkolepsji. W niektórych krajach europejskich, ponieważ jest on tak samo skuteczny jak benzodiazepiny, hydroksymaślan sodu jest również zatwierdzony do tłumienia zespołu odstawienia alkoholu. Ponadto, ze względu na jego zdolność do utrzymywania całkowitej abstynencji od alkoholu u 50% do 60% pacjentów, jest on również stosowany w zapobieganiu nawrotom.2,3 Epizody głodu i nadużywania hydroksymaślanu sodu występują rzadko i są ograniczone do osób uzależnionych od alkoholu. mieć uzależnienie od wielu osób i zaburzenia osobowości z pogranicza.2. 3 Całkowita abstynencja jest głównym celem, który należy osiągnąć w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Continue reading „Uzywanie alkoholu u doroslych”

Wiecej na temat pomylenia nazw leków

Chociaż w Food and Drug Administration (FDA) doceniamy charakter obaw dotyczących możliwego zamieszania w nazwach nowych metod leczenia raka prostaty wyrażonych przez Garnicka w jego liście (wydanie 10 stycznia), nie zgadzamy się z niektórymi spostrzeżeniami i zalecenia. Producenci nie mają nienasyconej skłonności do umieszczania liter X i Z w zastrzeżonych nazwach; około 2% z ponad 6000 zatwierdzonych nazw leków zaczyna się od X lub Z.2 Ponadto przegląd ostatnio zatwierdzonych i oczekujących nazw zastrzeżonych nie wykazał nieproporcjonalnej liczby nazw zaczynających się od X lub Z. Względne użycie poszczególnych liter jest ważne zagadnienie bezpieczeństwa przy konstruowaniu nazwy, ponieważ większość przypadków nieporozumień nazw występuje między nazwami, które zaczynają się od tej samej litery. 3 Wybór rzadko używanych liter jest rozważny, pod warunkiem, że nazwy są niepowtarzalnie skonstruowane. Zniechęcanie producentów do wprowadzania liter X i Z niepotrzebnie ogranicza możliwości nazw. W odniesieniu do nazw handlowych Zometa, Xgeva, Zytiga, Xtandi i Jevtana zidentyfikowanych jako prawdopodobnie mylące, każda nazwa została poddana dokładnej analizie bezpieczeństwa przez FDA przed wprowadzeniem do obrotu. Continue reading „Wiecej na temat pomylenia nazw leków”

Krótkoterminowa terapia antyretrowirusowa w pierwotnym zakazeniu HIV

Badacze krótkoterminowej terapii anty-retrowirusowej w badaniu serokonwersji (SPARTAC) (wydanie z 17 stycznia) interpretują wyniki jako wykazujące korzyści terapii przeciwretrowirusowej (ART) u pacjentów z wczesnym zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV). w tym badaniu dwie trzecie pacjentów kwalifikowało się do leczenia z powodu udokumentowanej serokonwersji w ciągu 6 miesięcy po udokumentowanym negatywnym teście przeciwciał, a tylko dziewięciu pacjentów (2%) miało ostre zakażenie HIV we wczesnym stadium (stadium Fiebiga I3). Tak więc większość pacjentów miała niedawne, ale już przewlekłe zakażenie HIV. Chociaż wczesny ART przez 48 tygodni doprowadził do wzrostu liczby komórek CD4 +, efekt ten z czasem ustabilizował się po odstawieniu ART (Figura 3 artykułu). Wyniki procesu można zatem interpretować inaczej. Inicjacja ART, gdy pacjent ma liczbę CD4 + w przybliżeniu 350 komórek na milimetr sześcienny, może prowadzić do długo terminowego wyniku immunologicznego podobnego do wczesnego leczenia krótkookresowego. Continue reading „Krótkoterminowa terapia antyretrowirusowa w pierwotnym zakazeniu HIV”

Autofagia w zdrowiu czlowieka i chorobie

width=768Choi i in. opisują aktywację autofagii w kilku ludzkich chorobach. Jednak brakowało godnego punktu, ponieważ funkcja autofagiczna w chorobach autoimmunologicznych nie była brana pod uwagę. Coraz więcej dowodów zapewnia wsparcie dla autofagii w odporności i autoimmunologii. W rzeczywistości wiadomo, że autofagia odgrywa rolę w selekcji grasicy T, przeżywalności limfocytów B, tolerancji immunologicznej i prezentacji antygenów. umożliwia wewnątrzkomórkowym autoantygenom wchodzenie do kieszeni klasy II o dużym układzie zgodności tkankowej, które są następnie rozpoznawane przez aktywowane limfocyty T. W związku z powyższym, dysfunkcja autofagiczna może sprzyjać rozwojowi układowych chorób autoimmunologicznych, takich jak toczeń, 4 i niewydolność autofagii może odgrywać rolę w chorobach auto-zapalnych i autoimmunologicznych, takich jak okresowy zespół związany z receptorem martwicy nowotworu i choroba Crohna. Continue reading „Autofagia w zdrowiu czlowieka i chorobie”

Wlew dwunastnicy w kale z powodu nawracajacego zakazenia Clostridium difficile

Van Nood i in. (31 wyd.) stwierdził, że terapia mikrobiomem kałowym jest lepsza niż wankomycyna w leczeniu nawracających infekcji Clostridium difficile, ale wyniki ich badań należy interpretować ostrożnie. Małe próby indeksu, takie jak ta, są wrażliwe na przesadne efekty leczenia, a kolejne badania zwykle wykazują zmniejszone efekty.2 Mimo że badanie było randomizowane, na wyniki mogły mieć wpływ nierówności między trzema grupami leczenia pod względem liczby nawrotów infekcji C. difficile przed leczeniem lub po ekspozycji na środek przeciwdrobnoustrojowy lub inhibitor pompy protonowej (oba są dobrze zdefiniowane ryzyko nawrotu) .3 Wskaźnik wyleczalności w grupie kontrolnej leczonej wankomycyną był o połowę niższy niż odnotowano w dwóch randomizowanych badaniach, 4,5 wynik, który stronniczył wyniki Van Nood et al. w kierunku skuteczności terapii mikroflory kałowej, zgodnie z kalkulacją mocy badania. To nieoczekiwanie niskie tempo wyleczeń w gru pie kontrolnej dało wartość P, która wywołała zasadę zatrzymania próby, która doprowadziła do wcześniejszego zakończenia badania; to z kolei doprowadziło do nieodpowiedniej inflacji skuteczności leczenia mikrofałami kałowymi z powodu błędu alfa.2 W badaniach rozpoznawczych nowych terapii, takich jak ta, w których śmiertelność nie była ani częścią pierwotnego wyniku, ani czynnikiem w analizie śródokresowej. Continue reading „Wlew dwunastnicy w kale z powodu nawracajacego zakazenia Clostridium difficile”

Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego

Wniosek Metz i wsp. (Wydanie czerwca) – ryzyko nawrotu od klinicznie izolowanego zespołu do stwardnienia rozsianego było istotnie mniejsze w przypadku stosowania minocykliny niż w grupie placebo po 6 miesiącach – może nie być całkowicie uzasadnione. Wyjściowa nierównowaga pomiędzy dwiema losowo przydzielonymi grupami może być karana przez grupę placebo poprzez włączenie większego odsetka pacjentów z objawami rdzenia kręgowego i wieloogniskowymi na początku, większego odsetka pacjentów z dwoma lub więcej nasilającymi się zmianami w obrazowaniu rezonansu magnetycznego i liczba pacjentów spełniających kryteria McDonald a2 w 2010 roku stwardnienia rozsianego. Wyniki są niespójne z innymi badaniami, takimi jak badanie RECYCLINE.3 Niedawny przegląd Cochrane4 wykazał, że wczesne leczenie prawie wszystkimi lekami modyfikującymi chorobę zmniejszyło prawdopodobieństwo krótkotrwałej konwersji na stwardnienie rozsiane, chociaż korzyść kliniczna w odniesieniu do długotrwałej pogorszenie terminów i pogorszenie niepełnosprawności pozostają niepewne.
Dr med. Maria Donata Benedetti
Szpital Uniwersytecki w Weronie, Werona, Włochy

Graziella Filippini, MD
Alessandra Solari, MD
Istituto Neurologico Carlo Besta, Mediolan, Włochy
Dr Solari informuje, że był członkiem zarządu Merck Serono i Novartis, a otrzymywał opłaty od głośników od Almirall, Excemed, Merck Serono, Sanofi Genzyme i Teva Pharmaceutical Industries. Continue reading „Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego”

Nowotwory mieloproliferacyjne

W swoim artykule na temat nowotworów mieloproliferacyjnych, Spivak (wydanie z czerwca) krótko omawia diagnostyczny wpływ cech morfologicznych i stwierdza, że cechy histologiczne szpiku nie mogą zapewnić swoistości, z wyjątkiem tego, że mielodysplazja może być wykluczona na podstawie cech histologicznych. autor zupełnie nie bierze pod uwagę klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) nowotworów mieloproliferacyjnych, w szczególności postępów wprowadzonych podczas rewizji w 2016 r. W szczególności, Spivak nie wspomniał o charakterystyce biopsji szpiku kostnego i związanych z nią klinicznych efektów wczesnego stadium czerwienicy vera3 lub klinicznego znaczenie prefibrotycznej mielofibrozy i jej różnicowanie od nadpłytkowości samoistnej.4 Do tej pory żadna z różnych mutacji molekularnych nie okazała się swoista i dlatego nie może być zastosowana do klasyfikacji molekularnej nowotworów mieloproliferacyjnych lub stosowana do odróżnienia trombocytemii pierwotnej od mezofibrozy prefibrotycznej. Tak zwana transformacja nowotworów mieloproliferacyjnych błędnie przyjęta przez autora do postawienia diagnozy ruchomym celem – z niezbędną nadpłytkowością (tj. Wczesną czerwienicą prawdziwą) przechodzącą w jawną czerwienicę prawdziwą lub nadpłytkowość samoistną (tj. Przedfibrotyczną mielofibrozy postępującą w mielofibrozie) – jest faktycznie związane z dokładnością początkowej diagnozy
Tiziano Barbui, MD
FROM Research Foundation Hospital, Bergamo, Włochy
-pg23.it
Jürgen Thiele, MD
Uniwersytet w Kolonii, Kolonia, Niemcy
Ayalew Tefferi, MD
Mayo Clinic, Rochester, MN
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. Continue reading „Nowotwory mieloproliferacyjne”